Od dłuższego czasu open space jest stałym elementem projektowania biur. Obiecywał współpracę, przejrzystość i oszczędność kosztów. Jednak w miarę jak organizacje dojrzewają w swoich strategiach pracy hybrydowej, a pracownicy oczekują środowisk, które naprawdę wspierają ich sposób pracy, rozmowa się zmieniła. Liderzy zadają dziś bardziej zniuansowane pytanie: czy open space wciąż spełnia swoje zadanie, czy rozsądniejszą drogą jest praca oparta na aktywnościach (Activity‑Based Working, ABW)?
Stratedzy miejsca pracy widzą ten sam wzorzec we wszystkich sektorach: najlepiej działających środowisk nie wyróżnia estetyka, lecz wiedza o zachowaniach, jasność operacyjna i strategia projektowa zgodna z rzeczywistymi wzorcami pracy i celami biznesowymi. Przyjrzyjmy się więc obu modelom i sprawdźmy, co naprawdę działa:
Czym właściwie jest open space?
Open space bywa mylnie rozumiany jako „jedna duża sala z biurkami”. W rzeczywistości powinien to być jednotrybowy układ zbudowany wokół wzajemnej widoczności i bliskości. Jego mocne strony to:
- Duża gęstość biurek
- Niski koszt aranżacji
- Łatwa zmiana układu
- Poczucie energii i gwaru
Wiąże się jednak także z dobrze udokumentowanymi problemami:
- Hałas i rozproszenia
- Ograniczona prywatność
- Słabe wsparcie pracy wymagającej skupienia
- Rozwiązanie „dla wszystkich”, które nie pasuje nikomu
Open space sprawdza się najlepiej, gdy sama praca opiera się na współpracy, szybkim tempie i wzajemnych zależnościach: w działach sprzedaży, studiach kreatywnych czy młodych firmach na wczesnym etapie rozwoju.
Czym jest praca oparta na aktywnościach?
Praca oparta na aktywnościach to nie moda meblowa. To model działania wynikający z zachowań, który daje ludziom wybór miejsca w zależności od wykonywanego zadania. Dobrze zaprojektowane środowisko ABW zazwyczaj obejmuje:
- Pokoje do pracy w skupieniu
- Strefy współpracy
- Przestrzenie projektowe
- Strefy spotkań towarzyskich
- Ciche biblioteki
- Miejsca do krótkiej pracy
- Sale spotkań przygotowane do pracy hybrydowej
Cel jest prosty: dopasować środowisko do czynności.
Właściwie wdrożona praca ABW przynosi:
- Wyższą produktywność
- Większą autonomię pracowników
- Silniejsze więzi między zespołami
- Efektywniejsze wykorzystanie przestrzeni
- Miejsce pracy, które dostosowuje się do rozwoju organizacji
ABW sprawdza się jednak tylko wtedy, gdy wspierają ją:
- Jasne zasady korzystania z przestrzeni
- Zarządzanie zmianą
- Przykład dawany przez kierownictwo
- Narzędzia cyfrowe, które umożliwiają mobilność
Bez nich ABW szybko staje się chaotyczna, myląca i niedostatecznie wykorzystana.
Który model sprawdza się lepiej?
Prawda jest taka, że żaden model nie jest „lepszy” w każdej sytuacji. Właściwy wybór zależy od kultury organizacji, wzorców pracy i celów strategicznych.
Open space sprawdza się najlepiej, gdy
- Praca opiera się na intensywnej współpracy w tym samym czasie
- Zespoły korzystają ze stałej wzajemnej widoczności
- Szybkość jest ważniejsza niż prywatność
- Organizacja jest mała lub na wczesnym etapie rozwoju
- Priorytetem jest oszczędność kosztów
ABW sprawdza się najlepiej, gdy
- Praca przeplata skupienie, współpracę i tryb hybrydowy
- Zespoły potrzebują autonomii i elastyczności
- Organizacja rośnie lub poszerza działalność
- Doświadczenie pracowników jest priorytetem strategicznym
- Praca hybrydowa jest na stałe wpisana w działanie firmy
Większość średnich i dużych organizacji uważa dziś, że ABW lepiej odpowiada współczesnym wzorcom pracy, zwłaszcza gdy praca hybrydowa staje się normą, ale model ten działa najlepiej tam, gdzie jest zaufanie i gdzie wszyscy go akceptują.
Co widzimy w prawdziwych organizacjach
W naszych projektach strategii miejsca pracy stale powtarza się kilka wątków:
- Praca wymagająca skupienia wciąż jest najsłabiej zaspokojoną potrzebą.
Nawet w kulturach nastawionych na współpracę ludzie potrzebują cichych, kontrolowanych warunków, by wykonać swoją pracę i łączyć się zdalnie, zwłaszcza w świecie pracy hybrydowej.
- Praca hybrydowa sprawiła, że „przypisane biurko dla każdego” to przeszłość.
Dane o wykorzystaniu rzadko uzasadniają tradycyjny układ open space, w którym każdy ma swoje miejsce. Aby to uzasadnić, trzeba kierować się innymi miarami niż koszt.
- Ludzie cenią wybór, ale tylko wtedy, gdy jest intuicyjny.
ABW zawodzi, gdy przestrzenie są źle oznaczone, źle rozmieszczone lub źle zarządzane. Ludziom trzeba też przypominać o zasadach, by nie wracali do starych nawyków.
- O sukcesie decyduje bardziej kultura niż meble.
Najlepsze strategie miejsca pracy powstają wspólnie z zespołami, w oparciu o rzetelne, znaczące dane, a nie są im narzucane.
Co więc wybrać?
Jeśli projektujesz miejsce pracy na dziś i na przyszłość, polecamy następujące strategiczne spojrzenie:
- Zacznij od zachowań, nie od układu.
Ustal, jak Twoi ludzie naprawdę pracują i czego potrzebują, by być produktywnymi i czuć się komfortowo, a nie jak według Twoich założeń pracują.
- Projektuj z myślą o elastyczności, nie o modzie.
Miejsce pracy powinno zmieniać się razem z organizacją. Po co czekać do końca najmu, by coś poprawić? Reaguj na zmiany, zanim miejsce pracy przestanie wspierać ludzi.
- Postaw na ergonomię i bezpieczeństwo psychologiczne.
Ludzie pracują najlepiej, gdy mają poczucie wpływu na swoje otoczenie i czują się w nim komfortowo.
- Traktuj pracę hybrydową jako standard, nie wyjątek.
Przestrzenie muszą być zaprojektowane z myślą o płynnej współpracy cyfrowej i stacjonarnej. Nawet jeśli oczekujesz obecności przez 5 dni w tygodniu, większość naszej pracy odbywa się online.
- Mierz, sprawdzaj i poprawiaj.
Strategia miejsca pracy to żywy system, a nie jednorazowy projekt. Dbaj o jej aktualność i stale zbieraj dane.
Podsumowanie
Open space nie umarł, ale nie jest już rozwiązaniem domyślnym. Praca oparta na aktywnościach oferuje bardziej elastyczne podejście, skoncentrowane na człowieku, które odpowiada realiom pracy hybrydowej i oczekiwaniom współczesnych talentów.
Dziś wygrywają organizacje, które traktują strategię miejsca pracy jako narzędzie biznesowe, a nie ćwiczenie projektowe. Tworzą środowiska wspierające skupienie, współpracę, dobrostan i kulturę, bo wiedzą, że miejsce pracy to nie tylko miejsce, w którym wykonuje się pracę, ale też miejsce, w którym kształtują się tożsamość, przynależność i wyniki.