De behoeftehiërarchie van Abraham Maslow (1943) heeft de gedragswetenschappen diepgaand beïnvloed en geldt als een van de kernbegrippen in het denken over menselijke motivatie.
Opmerkelijk genoeg heeft Maslow de iconische piramide waarmee zijn hiërarchie doorgaans wordt afgebeeld waarschijnlijk niet zelf bedacht. Onderzoekers gaan ervan uit dat psycholoog Charles McDermid de piramide populair maakte, geïnspireerd door een trapvormig model van managementdenker Keith Davis.
Daarnaast wordt er de laatste tijd veel gesproken over de tijd die Maslow doorbracht bij het Blackfoot Reserve, onder de inheemse Siksika. Een alternatieve, cirkelvormige weergave van het model vangt de onderlinge samenhang tussen onze behoeften en maakt duidelijk dat we behoeften tegelijk en in wisselende volgorde kunnen ervaren, iets wat we in het paper uitwerken. Het legt ook de basis voor een bredere kijk op zelfverwerkelijking en gemeenschappelijke verwerkelijking.
De behoeftehiërarchie van Maslow biedt een kader om menselijke motivatie te begrijpen: mensen zouden eerst hun lagere fysiologische behoeften en veiligheidsbehoeften moeten vervullen voordat zij toekomen aan hogere psychologische behoeften en zelfontplooiing. Het paper vertaalt die behoeften naar de werkomgeving en beschrijft wat dat betekent voor het ontwerp en beheer van een werkplek.